ΜΑΧΗ ΟΞΦΟΡΔΗΣ - ΔΟΑΤΑΠ (Η ΑΠΛΑ, ΜΠΑΧΑΛΟ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΖΟΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ)

Δεκάδες είναι οι περιπτώσεις πτυχιούχων μεγάλων πανεπιστημίων της Ευρώπης, αλλά και της Αμερικής οι οποίοι περιμένουν επί χρόνια την αναγνώριση των πτυχίων τους. Η περίπτωση του πτυχιούχου της Οξφόρδης που ζει τα τελευταία χρόνια τη γραφειοκρατική παράνοια των υπηρεσιών του ΔΟΑΤΑΠ αποτελεί μόνο την «κορυφή του παγόβουνου». Οπως έγραψε «Το Βήμα της Κυριακής» την περασμένη εβδομάδα, το πτυχίο του νεαρού δεν αναγνωρίστηκε επειδή δεν είχε διδαχτεί στην Οξφόρδη μαθήματα Κληρονομικού Δικαίου, οπότε δεν υπήρχε πλήρης αντιστοίχηση με τα μαθήματα τα οποία διδάσκονται οι έλληνες φοιτητές των Νομικών Σχολών της χώρας. Ο νεαρός έλαβε την εντολή να γραφτεί στο έκτο εξάμηνο της Νομικής Σχολής ελληνικού πανεπιστημίου όπου θα έπρεπε να ολοκληρώσει τρία εξάμηνα σπουδών. Οταν έκανε αίτηση επανάκρισης της αίτησής του η «ποινή» μειώθηκε στα δύο εξάμηνα.
* Τι αποφάσισε ο ΔΟΑΤΑΠ
Οπως φαίνεται, όμως, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έχει με τον ΔΟΑΤΑΠ... προηγούμενα. Το ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι η παραπάνω περίπτωση δεν αποτελεί τη μοναδική εκκρεμότητα του οργανισμού. Νεαρή πτυχιούχος της Νομικής Σχολής της Οξφόρδης ζήτησε πριν από τρία χρόνια αναγνώριση του πτυχίου της και πήρε την απάντηση ότι τα μαθήματα που διδάχτηκε «δεν καλύπτουν ούτε τις ελάχιστες απαιτήσεις των ελληνικών Νομικών Σχολών». Γιατί; Διότι το πτυχίο της έγραφε ότι κατέχει Bachelor of Arts στη Νομολογία (σε ελεύθερη μετάφραση «Πτυχίο Νομικών Τεχνών») αντί του Bachelor of Laws («Πτυχίο Νομικής»), με συνέπεια να θεωρηθεί ότι ο συγκεκριμένος τίτλος δεν μπορεί να αναγνωρισθεί ως ισότιμος με τους τίτλους σπουδών των Τμημάτων Νομικής της Ελλάδας. Οι εκπρόσωποι του οργανισμού έβγαλαν το συμπέρασμα ότι «ο κύκλος των μαθημάτων που διδάχθηκε δεν ανήκε σε πρόγραμμα σπουδών Νομικής αλλά σε πρόγραμμα Νομολογίας το οποίο είχε μεν νομικά μαθήματα αλλά δεν αποτελείτο από το σύνολο των νομικών μαθημάτων τα οποία διδάσκονται σε μια αντίστοιχη σχολή». Οπως εξήγησε, ωστόσο, στα μέλη του ΔΟΑΤΑΠ λίγους μήνες αργότερα ο πρόεδρος του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης καθηγητής κ. Γιούαν Μακ Κέντρικ, στο ιστορικό ίδρυμα της Μ. Βρετανίας χρησιμοποιούν διαφορετικούς τίτλους για τη Νομική Σχολή διότι απλώς τη θεωρούν «τέχνη». Το πρόγραμμα σπουδών, όμως, παραμένει το ίδιο. Οπως και η «αξία» των πτυχίων της. «Το Βachelοr of Arts (ΒΑ) στη Νομολογία (ονομάζεται έτσι για ιστορικούς λόγους) είναι αντίστοιχο του Bachelor Νομικής (LLB) το οποίο δίνει οποιοδήποτε άλλο βρετανικό πανεπιστήμιο» αναφέρει στην επιστολή του ο κ. Κέντρικ. «Είναι επαρκές πτυχίο Νομικής που απαλλάσσει τους αποφοίτους από το πρώτο στάδιο της επαγγελματικής άσκησης για να γίνουν δικηγόροι ή για να εργαστούν στο Ανώτατο Δικαστήριο στην Αγγλία και στην Ουαλλία. Οι φοιτητές οι οποίοι ολοκληρώνουν με επιτυχία το πτυχίο αυτό στη Νομολογία αναγνωρίζονται από τη Νομική Εταιρεία της Αγγλίας και της Ουαλλίας και το Γενικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου της Αγγλίας και της Ουαλλίας ως κατέχοντες τις απαιτήσεις του ακαδημαϊκού επιπέδου της άσκησης που απαιτείται για την είσοδό τους στο νομικό επάγγελμα» συνεχίζει. Και καταλήγει με το γνωστό φλεγματικό ύφος των Βρετανών στη φράση: «Πιστεύω ότι τα παραπάνω διευκρινίζουν κάθε ασάφεια σχετικά με τη φύση του πτυχίου Νομικής της συγκεκριμένης φοιτήτριάς μας στην Οξφόρδη».
Τα παραπάνω οι υπεύθυνοι του ΔΟΑΤΑΠ φαίνεται ότι δεν τα είχαν υπολογίσει. Ετσι, χρησιμοποιώντας τελικά την αιτιολογία περί ανεπαρκούς τριετούς πρώτου κύκλου σπουδών της πτυχιούχου (στη Μ. Βρετανία ο πρώτος κύκλος σπουδών είναι τριετής, ενώ στην Ελλάδα τετραετής) την κατέταξαν στο έβδομο εξάμηνο της Νομικής Σχολής Αθηνών. Η ίδια δεν έμεινε στην Ελλάδα, αλλά σήμερα εργάζεται σε μεγάλη νομική φίρμα της Ν. Υόρκης. Ωστόσο, είχε ζητήσει να αναγνωριστεί ο μεταπτυχιακός της τίτλος ως το - περίφημο - τέταρτο έτος της Νομικής Σχολής των ελληνικών ΑΕΙ.
Πάντως, όπως δηλώνουν νομικοί, η γραφειοκρατική τρέλα έχει και στη χώρα μας τα όριά της. Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε εξαιρετικές περιπτώσεις να αναγνωρίζονται απευθείας πτυχία ως ισότιμα με εκείνα των κρατικών ΑΕΙ. Το θέμα αποκτάει μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν αντιπαραθέσει κάποιος τη δυσκαμψία των εισηγητών του ΔΟΑΤΑΠ να αναγνωρίσουν πτυχία του κύρους της Οξφόρδης με την εικόνα που θα διαμορφωθεί όταν θα αναγνωριστούν τα ιδιωτικά κολέγια τα οποία αποτελούν παραρτήματα πανεπιστημίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη χώρα μας.
* Τι απαντά ο κ. Νάκος
Την άποψή του για το θέμα εκφράζει ο ομότιμος καθηγητής της Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πρώην αντιπρόεδρος του ΔΙΚΑΤΣΑ πρώτα και του ΔΟΑΤΑΠ στη συνέχεια (μετά τη μετονομασία του οργανισμού) κ. Γ. Νάκος. Ο κ. Γ. Νάκος κάνει λόγο για «ανακριβείς κρίσεις» σε βάρος των νομικών επιτροπών του οργανισμού. Αναφέρει ότι το ΔΙΚΑΤΣΑ πρώτα και ο ΔΟΑΤΑΠ στη συνέχεια «αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την ορθή ένταξη των πτυχιούχων Τμημάτων ΑΕΙ της αλλοδαπής στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα των ελληνικών ΑΕΙ που σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία επιτάσσει την αντιστοίχηση των αλλοδαπών τίτλων με τους απονεμόμενους (καλώς ή κακώς) τίτλους σπουδών των ελληνικών ΑΕΙ και ιδιαίτερα με τα αντίστοιχα προγράμματα σπουδών των Τμημάτων των ελληνικών ΑΕΙ». Σχετικά με την «ταρίφα» μαθημάτων που χρεώνονται στους πτυχιούχους Νομικής του εξωτερικού, στην οποία είχε αναφερθεί ο πρώην πρόεδρος του ΔΟΑΤΑΠ κ. Γ. Λεοντάρης, ο κ. Νάκος δηλώνει ότι «ο ίδιος ως πρόεδρος, μετά την κατάργηση της κατατάξεως των υποψηφίων σε συγκεκριμένα έτη σπουδών των Νομικών Σχολών της χώρας, ύστερα από επίμονες παραινέσεις του υπουργείου Παιδείας, εισηγήθηκε και λήφθηκε απόφαση του ΔΣ για τον προσδιορισμό συγκεκριμένων μαθημάτων για όλους τους κλάδους των υπό αναγνώριση επιστημών, έτσι ώστε οι υποψήφιοι να γνωρίζουν τα προσδιοριζόμενα για την αναγνώριση του τίτλου τους μαθήματα».
Το ΒΗΜΑ, 28/09/2008 , Σελ.: A49Κωδικός άρθρου: B15473A491ID: 297264

Απίστευτο; Δεν θα το έλεγα. Εχω και εγώ μια ιστορία να πω. Σπούδασα Αγγλική φιλολογία στην Αγγλία και το ΔΙΚΑΤΣΑ (τότε) :

1. Πέντε μήνες μετά την αίτηση που έκανα δεν είχα καμία απάντηση. Τηλεφωνούσα κάθε μέρα. Κάτι δεν πάει καλά λέω. Οταν μετά απο πολλές ώρες στο περίμενε στο τηλέφωνο τους έπιασα, μου είπαν οτι δεν μπορούν να προ χωρίσουν στην αναγνώριση του τίτλου σπουδών μου γιατί το Πανεπιστήμιο δεν είχε στείλει κάποιο έγγραφο. Ρώτησα ποιο χαρτί έλειπε μπας και κανόνιζα να το στείλουν γρήγορα. ¨Λείπει η λίστα με τα ονόματα των Ελλήνων σπουδαστών του πανεπιστημίου απο το 1980 μέχρι και σήμερα" μου λέει. "Για να αναγνωριστεί το πτυχίο μου πρέπει να έχετε λίστα όλων των ονομάτων?" "Ναί, για να σας .....δούμε γραμμένη μέσα"!!!!!!!! Παίζεις με τα νεύρα μου έτσι? Δεν μπορεί, πλάκα μου κάνετε. "Μπορώ να μάθω γιατί? " "Για να βεβαιωθούμε οτι σπουδάσατε εκεί και όχι αλλού" Να αρχίσω τώρα να σε βρίζω ή θα ακούσω κι άλλα? "Μα σας έχει ήδη στείλει το Πανεπιστήμιο την βεβαίωση που λέει : Η τάδε τελείωσε τις σπουδές της στο δικό μας πανεπιστήμιο τάδε, της πόλης τάδε. ¨Ήταν στα πρώτα έγγραφα" Απάντηση? .........."Άλλο εκείνο"

2. Ασχέτως με το που τελείωσα τις σπουδές μου, το πανεπιστήμιο δεν μπορούσε να είναι καλύτερο απο το αντίστοιχο Ελληνικό και μου έστειλε μια κατάσταση μαθημάτων να δώσω εξετάσεις στο ΑΠΘ. (Δεν ήθελα να καταστρέψω το Master μου και να τους κάνω τη χάρη). Ήρθε η λίστα και είδα με έκπληξη οτι δεν έπρεπε να δώσω μόνο μαθήματα γλωσσολογίας και παιδαγωγικά όπως περίμενα αλλά.... Ιστορία του σύγχρονου Ελληνισμού και Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας. !!!!! Ορίστε? Ρώτησα βέβαια γιατί μέσα στην αφέλειά μου πίστευα οτι απλά έγινε κάποιο λάθος. "Πρέπει να φανεί οτι γνωρίζεται καλά την Ελληνική γλώσσα και κάποια απλά για την Ελλάδα" μου απάντησαν. "Για να διδάξω Αγγλικά?" ρωτάω η αδαής. "Ναι, και βέβαια." μου απαντά ελαφρώς ειρωνικά αλλά το προσπερνώ. ¨Μα είμαι Ελληνίδα" λέω (το προσέξατε κι εσεις οτι έχω πολύ υπομονή έτσι?) "Και πως θα το ελέγξουμε εμείς εαν δεν δώσεις το μάθημα?" ......."Το κ..λοχαρτο που γράφει επάνω ΑΠΟΛΥΤΉΡΙΟ ΛΥΚΕΊΟΥ απο το σχολείο της Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει στα χαρτιά μου για αυτό το λόγο???????????? Ε?" Εννοείται οτι δεν το είπα βέβαια έτσι αλλά εάν μου συνέβαινε τώρα θα το άκουγε έτσι ακριβώς. Το έφαγα και αυτό και έδωσα τα μαθήματα που παρεμπιπτόντως δεν τα δίνεις εαν σπουδάζεις αγγλική φιλολογία στην Ελλάδα.

Τα ξαναζώ τώρα που τα γράφω και έφτασε η πίεση στα 25. (Τόσο ήμουν όταν ξεκίνησα την όλη διαδικασία)

SUMMER 2008 (PART 1, PART 2 & PART 3)

Επιστρέψαμε στα πάτρια εδάφη. Έχει αρκετές μέρες βέβαια αλλά…που χρόνος για blogging. Δε μπορώ να πω ότι η προσαρμογή είναι εύκολη. Για μια ακόμη φορά θα μου πάρει πάνω από μήνα. Αρχικά με πιάνει κατάθλιψη. Αργότερα πετώ κακίες και μιλώ για μέρη και άτομα που είδα το καλοκαίρι. Κάποια στιγμή ελπίζω να συνέλθω. Τότε είναι βέβαια που θα αρχίσω τα σχέδια για τα Χριστούγεννα. Χαχα
Αρχίζω σιγά σιγά λοιπόν. Ιούλιο ανέβηκα Θεσσαλονίκη να δω τους δικούς μου. (Θέλω να με πιστέψετε ότι το γεγονός ότι πάλι ανέβηκα καιρό εκπτώσεων ήταν τυχαίο.) Περισσότερο έμεινα τελικά στη Δράμα στο σπίτι στο χωριό. Τρεις γενιές γυναίκες. Χαλαρώσαμε, κοιμηθήκαμε, είπαμε ιστορίες παλιές (γνωστές και μη). Πέρασε έτσι σχεδόν εβδομάδα. Επιστροφή στη Σάμο (κυρίως για ανεφοδιασμό σε ρούχα).
Χίο η επόμενη στάση. Για δέκα μέρες μπάνιο κάθε μέρα σε διαφορετική παραλία και φαγητό σε διαφορετική ταβέρνα. Το βράδυ μπαράκι. Το νησί μπορεί να μη μαζεύει τους τουρίστες της Σαντορίνης αλλά σίγουρα έχει πολύ κόσμο το καλοκαίρι. Πήγα και σε συναυλία. Goran Bregovic. Φανταστικό το θέατρο στα Καρδάμυλα Χίου και ο Γκόραν βέβαια. Χάλκινα πνευστά και τσιγγάνικοι ήχοι και ρυθμοί. Άξιζε. 21 Αυγούστου. Επιτέλους έφτασε η ημέρα. Με το καράβι για Αθήνα. Φτάσαμε πρωί. Κοιμηθήκαμε (κατάστρωμα γαρ) και κάναμε μια βόλτα στο The Mall (ε, να μη το δω και εγώ η καημενούλα;) Η μέρα δε έλεγε να τελειώσει. Ανυπομονούσα να φύγω για το ταξίδι. Εάν δεν πάω σε κάποιο μέρος που δεν έχω ξανα-επισκεφτεί (ακόμη και αν είναι η Πέρα Ραχούλα) δεν έχω την αίσθηση ότι έχω πάει διακοπές. Μου αρέσει ο τουρισμός, τι να κάνω; Άυπνη μέχρι τις δυο τα χαράματα. Έβαλα τα χειμωνιάτικά μου και φύγαμε για το αεροδρόμιο. Σκανδιναβικές πρωτεύουσες. 9 μέρες.
Τα γενικά της εκδρομής:
Θεωρητικά πήγαμε οργανωμένη εκδρομή για να έχουμε ξεναγό μια και τα Σουηδικά μου δεν είναι τόσο καλά και ο Αλέκος δυσκολεύεται στα Φινλανδικά. Χαχα. Βέβαια εάν ξέραμε ότι τα αγγλικά είναι υπέρ αρκετά για να συνεννοηθείς και ότι με ένα χάρτη όλα είναι εύκολα …θα είχαμε γλυτώσει αρκετά. Τα προαιρετικά ήταν η εκδρομή και η οι προσφορές ήταν τα αυτονόητα. Καλά Αλέξ, μη φωνάζεις. Είχες δίκιο. Την άλλη φορά μόνοι μας.
Όπως σε κάθε τέτοιου είδους εκδρομή πάντα υπάρχουν άτομα για τα οποία δεν μπορείς παρά να αναρωτιέσαι πως καταφέρνουν και επιβιώνουν. Είναι πιστεύω η απόδειξη ότι υπάρχει Θεός και βοηθάει τους “αδύναμους”. Οι απορίες αλά Μενεγάκη και τα σχόλια αλά Άντζελα δεν μας έλειψαν. Σαφώς και υπήρχαν και οι κλασικοί Εληναράδες στο γκρουπ οι οποίοι έκαναν τη σύγκριση των σκανδιναβικών χωρών με την Ελλάδα και κατάφερναν να εμφανίζουν την χώρα μας καλύτερη ή απλά έψαχναν να βρουν ελληνικό μαγαζί για να απολαύσουν Ζορμπά και μουσακά. Απίστευτο κι όμως αληθινό. Λες και ήμασταν μετανάστες δεύτερης γενιάς και όχι τουρίστες για 10 μέρες. Οι πλούσιοι ήταν μια άλλη κατηγορία. Είναι οι τύποι που συγκρίνουν τα μέρη με άλλα μέρη που έχουν επισκεφτεί και φροντίζουν να τονίζουν τις ζουμερές διαφορές όσον αφορά το τι έφαγαν, ψώνισαν ή απλά πόσο ίδιο είναι με τις υπόλοιπες χώρες ρωτώντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα εάν τα έχεις επισκεφτεί κι εσύ ή χειρότερα ακόμη θεωρώντας αυτονόητο ότι τα έχεις επισκεφτεί και συ. Όλα αυτά με λεπτομέρειες θα γραφτούν σε άλλο post με τίτλο «τα απίστευτα που άκουσα/ειπώθηκαν πρόσφατα». I promise!
Κοπεγχάγη Μια πόλη βγαλμένη από παραμύθι.
Τίβολι – παραμύθι - amusement park με διάφορα παιχνίδια, καφετέριες, εστιατόρια, λιμνούλες, συναυλίες και και και….
Nyhavn – όνειρο - ένας δρόμος μπροστά στη θάλασσα γεμάτος μπαράκια και εστιατόρια που βρίσκονται σε χρωματιστά διώροφα σπιτάκια.
Stroget – μαγεία – πεζόδρομος που διακόπτεται από τρείς πλατείες γεμάτος μαγαζιά, κόσμο και μουσικούς.
Christiania – 60s – η περιοχή των χίπις.
Όλα αυτά αξίζουν αλλά το βραβείο θα το έδινα στην βόλτα γύρω από την πόλη με τα καραβάκια. (Φανταστική θέα και μοναδική οπτική μιας μικρής αλλά πανέμορφης πόλης) και στους απίστευτα χαμογελαστούς και ευχάριστους ανθρώπους.
Note: Όμορφο άγαλμα η γοργόνα αλλά θέλει προσοχή πατώντας πάνω στα βραχάκια για να την φτάσεις και να βγεις φωτογραφία. Γλιστράνε τα άτιμα.!!! Ε, Αλεξ???
Όσλο Δε μπορώ να φανταστώ ότι θα υπάρξει άνθρωπος που θα επισκεφτεί το ¨Όσλο και δεν θα του περάσει από το μυαλό να μετακομίσει εκεί. Απίστευτα όμορφος κόσμος. Πώς να μην είναι βέβαια από τη στιγμή που όλοι κυκλοφορούν με ποδήλατα σε μια πανέμορφη πόλη με κήπους και πεζόδρομους, τεράστια πάρκα με δρομάκια για τζόκιν…. Ότι και να πω είναι πολύ λίγο. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Η ακρίβεια βέβαια πάει πακέτο με ¨Όσλο. Δε θα μπω στη διαδικασία να εξηγήσω τη μεγάλη διαφορά στους μισθούς. Είναι αυτονόητο. Το θέμα όμως είναι ότι εγώ πήγα με το μισθό της φτωχούλας καθηγητριούλας τα βρήκα λίγο σκούρα. Πάνω κάτω 10 ευρώ η μπύρα !!!
Πέρα από το Μέγαρο Μουσικής που είναι ένα κτίριο πολύ ιδιαίτερο δεν έχω να προτείνω τίποτα άλλο. Απλά…..πάτε παντού. Όπου προλαβαίνετε.
Στοκχόλμη Vasa- μουσείο καράβι- καράβι του 17ου αιώνα, ένα μοναδικό κόσμημα τέχνης και ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του κόσμου.
Παλιά πόλη- το παλιό κομμάτι της πόλης. Στενά δρομάκια. Όμορφα κτίρια. Παλάτι. Καταπληκτικά μαγαζάκια που πουλάνε τα πάντα. Οι καλύτερες βάφλες του κόσμου (ακόμη και εάν πιστεύετε ότι είμαι υπερβολική…δοκιμάστε!!!).
Για μια μοναδική θέα όλης της πόλης πρέπει να ανέβεις στον πύργο τηλεπικοινωνιών. Κυριαρχεί το πράσινο (πάρκα) και το μπλε (θάλασσα). Ειδικά την ώρα του ηλιοβασιλέματος…αδύνατο να το περιγράψω.
Ελσίνκι Υπαίθριες αγορές, μουσεία και αξιοθέατα. Όμορφα όλα αυτά αλλά εμένα για ένα πράγμα θα μου μείνει το Ελσίνκι. Φαγητό! Ειδικά στην υπαίθρια αγορά που έχει «καντίνες» που πουλάνε σολομό, παέγια με θαλασσινά κτλ. Ήταν το κάτι άλλο. Επίσης, αυτά που αξίζουν είναι τα παραδοσιακά μαγαζιά που μπορείς να δοκιμάσεις τάρανδο και σουβλάκι από άλγη είναι παραμυθένια. Οι κοπέλες ντυμένες με παραδοσιακή φορεσιά, αντί για πιάτα το φαγητό σε φλοιό δέντρου, διακόσμηση που θυμίζει μεσαίωνα.
31 Αυγούστου. Επιστροφή στην Αθήνα μέσω Βουδαπέστης. Μετά από 4 ώρες αναμονής στο αεροδρόμιο (αθάνατη Ολυμπιακή) επιστροφή στη Σάμο. Το επόμενο πρωινό άνοιξαν τα σχολεία. Μέσα τα κεφάλια.
Μετά από όλα αυτά που είδα αυτό το καλοκαίρι, μπορεί κανένας ειλικρινά να με κατηγορήσει που δεν ήθελα να επιστρέψω? Ε, ε, ε?????? Μπορεί? Δε δικαιούμαι τώρα και γω κανένα μήνα να συνέλθω και να συνειδητοποιήσω ότι ….τελείωσε? Τέλος το καλοκαίρι. Τέλος τα ταξίδια (για λίγο). Καλό χειμώνα. Καλή σχολικά χρονιά και καλό μας κουράγιο!
NOTE: Ξέρω ότι η περιγραφή της εκδρομής στην Σκανδιναβία είναι λίγο ανορθόδοξη αλλά έγραψα με όσο λιγότερα λόγια μπορούσα το τι εντυπωσίασε εμένα. Δεν έγραψα τουριστικό οδηγό.

ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ - ΓΑΛΑΝΗ

ΟΙ ΦΩΝΑΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΛΕΥΚΑ !!!

ΣΑΜΟΣ LIVE 7 / 8 / 2008

ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ !!!

ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ LIVE ΣΑΜΟΣ 2 - 8 - 2008

ΑΡΓΗΣΑ ΑΛΛΑ ΕΓΡΑΨΑ.....

Στοίχοι του Λαζόπουλου.
για το http://autographcollectors.blogspot.com

I told you I'd be back !!!

Χάθηκα. Εξαφανίστηκα. Έχω γίνει χίλια δυο κομμάτια εδώ και δύο μήνες. Παρακολουθούσα κατά διαστήματα την ζωή «γνωστών» μέσα από τα blog τους ή τα σχόλια που άφηναν αλλά δεν είχα καν internet. Φανταστείτε ότι έμαθα από την τηλεόραση τα νέα για την Χίλαρι, τους σεισμούς και την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας. Αδιανόητο. Ένοιωθα ότι ήμουν στο ερημονήσι με τον Τομ Χάνκς (καλό, 4 αστεράκια, χα). Ευτυχώς, πρόλαβα να δω την ήττα μας στο euro. Τι θα έχανα θεέ μου!!!!!!!
Τι έκανα τόσο καιρό? Εχετε λίγο χρόνο?
Ξεκινάμε με Σύρο. Έφυγα ένα βροχερό Σάββατο με τα αγαπημένα μου παιδάκια της Α’ Λυκείου Σάμου (οι αδυναμίες δεν κρύβονται κι ας λένε μερικοί) για να παρουσιάσουμε ένα πρόγραμμα διαφήμισης του νησιού στο αντίστοιχο λύκειο εκεί και για να επισκεφτούμε το πανεπιστήμιο για ένα άλλο πρόγραμμα ισότητας.

Μια που αυτή η εκδρομή είχε τόσο μεγάλη επιτυχία (εμείς καλά περάσαμε αλλά, όπως γίνεται πάντα, ακούσαμε τα σχολιανά μας -ψέματα και υπερβολές για έκτροπα και ακολασίες) είπα να το επαναλάβω και γι’ αυτό μετά από δύο μόλις μέρες (ακόμη άυπνη δηλαδή και με την φωνή βραχνή σαν της Μπεζεντάκου ένα πράγμα) έφυγα για Κρήτη με την Γ’ Λυκείου για πενθήμερη. Ναι, ναι, μη κοροϊδεύετε, είμαι καλή και με ζητάνε παντού. Τι νομίζεται εσείς?

Επιστροφή στη Σάμο Πέμπτη βράδυ. Παρασκευή πρωί πήρα την ίδια βαλίτσα και πήγα στο αεροδρόμιο ΠΑΛΙ. Φωνή δεν μπορούσα να βγάλω καθόλου πλέον. Ούτε τα χάπια ούτε οι καραμέλες με έσωζαν. (Όχι ! Δεν φώναζα στα παιδιά. Απλά για 6 ημέρες δεν πρέπει να κοιμήθηκα πάνω από 4 ώρες και από ότι μπορώ να θυμηθώ, τις περισσότερες ώρες μιλούσαμε και τραγουδούσαμε. Eπίσης, το μπουγέλο δε νομίζω να βοήθησε).

Ξεκίνησαν οι διακοπές του Πάσχα. Έφυγα λοιπόν για την Θεσσαλονίκη. Τέσσερις μέρες εκεί. Είδα τους γνωστούς και φίλους και έπαιξα με τα ανηψάκια μου. Έλα όμως που Πάσχα κάναμε στο χωριό…Καπνόφυτο, Παρανεστίου, Δράμας. Τρείς ώρες μόνο απόσταση θα μου πείτε αλλά και πάλι...ταξίδι.

Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα φύγαμε για Καβάλα για να πάρουμε το φανταστικό, καταπληκτικό και υπερπολυτελές καράβι Παναγιά (βόηθα) Σουμελά για να πάμε Χίο. Ναι, ναι, σας είπα, με ζητάνε από παντού. Είπα να ολοκληρώσω την τουρνέ και τον κύκλο στο χάρτη της Ελλάδας.

Επιστροφή στο νησί της Σάμου που δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε καθώς επέστρεφα σε ένα σπίτι που κανονικά δεν θα έπρεπε να ζουν άνθρωποι. Είμαι λίγο υπερβολική αλλά πραγματικά η κατάσταση χειροτέρευε μήνα με το μήνα και μέρα με τη μέρα οπότε ανέλαβα δράση. «Αγάπη μου, εάν δεν φύγουμε από αυτό το σπίτι σε μία βδομάδα εγώ θα πάω να μείνω στο ξενοδοχείο –σε σουίτα- και θα πληρώνεις εσύ βέβαια!!!!!» ¨Έτσι, δημοκρατικά και ήρεμα (καλά μη νομίζετε ότι άκουσε την παραπάνω ατάκα και είπε «ναι, κοπέλα μου, ότι θέλεις») ξεκίνησε από την πρώτη μέρα της επιστροφής το ψάξιμο. Το τι είδα και τι άκουσα είναι θέμα για άλλο post.

Τελικά βρήκα σπίτι. Παλιό αλλά καλό και μάλιστα με θέα!!! My dream came true!!! Έτσι, με το που γυρίσαμε, αρχίσαμε το πακετάρισμα και την μετακόμιση. Το internet εννοείται κομμένο. Τηλέφωνο κομμένο. Κρεβάτι…όχι κομμένο αλλά ξεβιδωμένο. Όλα διαλυμένα! Το ίδιο και η μέση μας. Πριν δύο βδομάδες επιτέλους τελείωσε (τα βασικά) το σπίτι και…άρχισαν οι εξετάσεις στο σχολείο!!!! Από επιτήρηση σε επιτήρηση και από διόρθωμα …σε εγκεφαλικό (καλά, τι αγγλικά τους μάθαινα εγώ όλο το χρόνο? Γραμμένο το μάθημα τελείως. Πόσες φορές δηλαδή έπρεπε να πω if + simple present, απόδοση will ????????????) Απαράδεκτοι!!!!! Σήμερα τελείωσαν οι εξετάσεις. Επιτέλους!!!

Δεν έχω τίποτα να κάνω αύριο. Τίποτα! Θα κοιμηθώ μέχρι τις 12 και θα πιω καφέ και θα ξανακοιμηθώ και …τα ίδια από την αρχή. Από σήμερα ξεκίνησα ήδη το googling για το που θα πάμε διακοπές. Ήταν να μην κάνω την αρχή εγώ. Τώρα δεν κάθομαι στον …πισινό μου. Πήρα φόρα.

YOU'VE GOT TO LOVE GREECE!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

ΠΡΟΒΕΣ

ΤΑΞΙΔΙ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΑΜΟΥ 2008

ΞΑΝΘΗ !!!

PIRATE RED BEARD

ΤΡΕΜΕ JOHNNY DEPP !!!!! ΈΡΧΟΜΑΙ !!!!!!

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ

Έφτασαν οι Αποκριές. Ας γελάσει και λίγο το χειλάκι μας.
Κυριάκος, ο μικρός πρίγκιπας.

Η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη για την κατάσταση στα Βαλκάνια‏

Τέλος στην προδοσία και στην ασχήμια. Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της ακόμα και αυτών όπως η Ελλάδα που δεν υπακούνε τυφλά της εντολές της. Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος νέοι υποτελείς και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα. Μετά θα έρθει η σειρά των "ατάκτων" της Νότιας Αμερικής, ένας νέος θανάσιμος κίνδυνος πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας.Σημερινός στόχος είναι τα Βαλκάνια, με κύριο σύμμαχο την "Μεγάλη Αλβανία" ξεκινώντας από το Κόσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες UCK.Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για την χώρα μας, μερικοί "επιστήμονες" επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου για να αναπτύξουν δημόσια την υποστήριξή τους σε ένα βασικό αίτημα της "Μεγάλης Αλβανίας" την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα με την δικαιολογία ότι ανήκει στην Αλβανική Τσαμουριά απ' όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι Έλληνες. [b]Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των ΗΠΑ ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευαστεί ψυχολογικά η εδαφική επέκταση της Αλβανίας μετά το Κόσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των αλβανόφωνων περιοχών των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη. [/b]Από την άλλη μεριά η σύμπλευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο Κόσοβο που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά σχέδια σε βάρος της χώρας μας, με βάση όχι μόνο το Αιγαίο και την Κύπρο αλλά και την Μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοσόβου μπορεί να διεκδικήσει τη δική της ανεξαρτησία. Η ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται να γνωρίζει από πρώτο χέρι τα σχέδια των ΗΠΑ και γι' αυτό δείχνει αυτή την αλαζονική αδιαλλαξία. Και πράγματι σε αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως, τι θα κάνουν όταν ξεκινήσει η επόμενη φάση της φιλοαλβανικής τακτικής οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση. Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο αυτοί όσο και οι ΗΠΑ ότι μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες όμως φυλετικά είναι Σλάβοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στη χωρία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με τη Ρωσία τη Σερβία αλλά και την Βουλγαρία που και αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες. Έτσι γυρίζοντας σε 'μας τους Έλληνες θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όντως εξελίσσεται όπως εξελίσσεται είναι παραπάνω από τραγική.Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται πια από τις όσες υποκλίσεις και αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες και αυτό γιατί φοβούνται και μισούν το λαό μας για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπτει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους και γι' αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο.Εκτός και αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους κάνοντας όρκους ότι από εδώ και στο εξής θα ήμαστε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους, όμως αφού το παιχνίδι είναι έτσι και αλλιώς για εμάς χαμένο τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά.Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά ούτε έχουμε συμμάχους. Είμαστε εμείς και εμείς.Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μας μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας, γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσόβου χωρίς την έγκριση της Διεθνούς Κοινότητας του ΟΗΕ δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας, και τι θα νοιώθαμε εμείς αν μεθαύριο έπαιρναν με το έτσι θέλω την μισή Κύπρο, τη Θράκη ή την Ήπειρο. Όπως είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας υβρίζουν οχυρωμένοι κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών οι Σκοπιανοί και εμείς να τους παρακαλάμε και να ζητάμε μεσολάβηση των Αμερικανών χάνοντας κάθε μέρα πιο πολύ την αξιοπρέπειά μας και την υπερηφάνειά μας.Ας κλείσουμε τα σύνορα ας σταματήσουμε τις διπλωματικές και οικονομικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους. Οφείλουμε να περάσουμε και από αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί να υποφέρουμε όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες. Και θα παραμείνουμε Έλληνες. Ας μην ξεχνάμε από πόσες σκληρές δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.
Μίκης Θεοδωράκης

Το μανιφέστο των blogs

Ξεκινώ με τον ορισμό της λέξης που πρόσφατα έχει ξαναέρθει στην επιφάνεια και επανεξετάζεται αν και -με αρκετό κόπο- χρόνια τώρα δήθεν έχουμε κατοχυρώσει νομικά: Λογοκρισία ονομάζουμε τον έλεγχο του λόγου και άλλων μορφών ανθρώπινης έκφρασης. Η λογοκρισία πηγάζει συνήθως από τη θέληση των κυβερνόντων (και όχι μόνο) να ασκούν έλεγχο στην κοινωνία.
Δηλώνω ότι θέλω να γράψω αυτά που πιστεύω (και ας έχω άδικο) με τον κωδικό Angelina γιατί το όνομα αυτό λέει κάτι σε μένα. Πιστεύω οτι είμαστε αυτά που λέμε, πιστεύουμε, κάνουμε, βιώνουμε. Δεν είμαστε ένα όνομα. Είμαστε περισσότερο ένας κωδικός. Μια διεύθυνση στο ιντερνετ. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να με κρίνει και μπορώ να κρίνω τους πάντες όπως εκτιμώ εγώ με βάση τις δικές μου αρχές. Ότι κάνουμε έχει κάποιο αντίκτυπο και σχολιάζεται θετικά ή αρνητικά. Εάν καταφέρουμε να κρατήσουμε ένα επίπεδο κανένας δεν έχει δικαίωμα να μου πει τι μπορώ και τι δεν μπορώ να λέω.
Και τώρα το μανιφέστο:
Οι παρακάτω 9 θέσεις είναι μια προσπάθεια να διαδοθεί η ιδέα του τι πραγματικά είναι ένα blog, με τελικούς αποδέκτες όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και την Πολιτεία και τα Media.
1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.
2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.
3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.
4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.
5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες - τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.
6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.
7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.
8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.
9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger

ΥΓ. Μήπως θα έπρεπε οι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, και εισαγγελείς να ασχολούνται με το όνομα «Μακεδονία», της Μακεδονίας ΜΑΣ ρε, πριν περάσει ο καιρός και αρχίσουν σλάβικες φυλές να μου ζητάνε διαβατήριο για να πάω στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη (γιατί πολύ φοβάμαι οτι εκεί θα φτάσουμε) αντί με το εάν μπορούμε να γράφουμε ότι θέλουμε στα blogs? Ο κόσμος όλος παίζει παιχνίδια στην πλάτη μας και αυτοί παίζουν με ….μας.

Απώλεια κακοκαιρίας

Μπορεί να φαίνεται γελοίο, αστείο ή μελό μέσα στα τόσα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε όλοι μας αλλά για μένα ήταν τεράστια απώλεια. Πνευμονία. Και εγώ φοβόμουνα τα αυτοκίνητα ένα χρόνο τώρα. Bon voyage!

Καλή τύχη κύριε Gorsky

Στις 20 Ιουλίου του 1969, ως κυβερνήτης της σεληνακάτου του Apollo 11, ο Neil Armstrong ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε πόδι στο φεγγάρι. Οι πρώτεςτου λέξεις αφού έκανε τον πρώτο του περίπατο στη Σελήνη ήταν: "Αυτό είναιένα μικρό βήμα για μένα, είναι όμως ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα".Οι λέξεις αυτές, μεταδόθηκαν μέσω τηλεόρασης στη Γη και τις λέξεις αυτέςάκουσαν εκατομμύρια κόσμου. Μόλις πριν ξαναμπεί όμως στη σεληνάκατο, έκανετην εξής αινιγματική παρατήρηση:"Καλή τύχη κύριε Gorsky".Πολλοί από τη NASA θεώρησαν ότι ήταν μια τυπική παρατήρηση, που απευθυνότανσε κάποιο Ρώσο κοσμοναύτη. Όμως, μετά από έλεγχο που έκαναν, δε βρήκανκανέναν Gorsky ούτε στα Ρώσικα ούτε στα Αμερικάνικα διαστημικά προγράμματα.Και όπως πέρναγαν τα χρόνια, όλο και περισσότεροι απορούσαν για το νόημα τηςφράσης "Καλή τύχη κύριε Gorsky". Ο Armstrong δεν απαντούσε, ποτέ, μόνοχαμογελούσε...Στις 5 Ιουλίου του 1995, στο Tamba Bay της Florida, κατά τη διάρκεια μιαςσυνέντευξης Τύπου, ένας δημοσιογράφος του ξανάκανε την ίδια εκείνη ερώτηση,που 26 χρόνια ως τότε βασάνιζε τον κόσμο. Και ο Neil Armstrong, είπε ότι θατην απαντούσε, μια και ο κύριος Gorsky είχε πεθάνει, οπότε πλέον δεν υπήρχεπρόβλημα:"To 1938, όταν ήμουν παιδί στο χωριό μου, έπαιζα μπάσκετ με ένα φιλαράκιστην αυλή. Ο φίλος μου χτύπησε με δύναμη τη μπάλα, και η μπάλα προσγειώθηκεστην αυλή του γείτονα δίπλα στο παράθυρο της κρεβατοκάμαρας. Οι γείτονεςήταν ο κύριος και η κυρία Gorsky. Όπως πήγαμε να μαζέψουμε τη μπάλα, άκουσατην κυρία Gorsky να φωνάζει στον κύριο Gorsky:"Στοματικό;;;; Θα σου κάνω στοματικό όταν το κωλόπαιδο από δίπλα ανέβει στοφεγγάρι!!"

ΠΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ-ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Κλείστε την τηλεόραση!
Για μια μέρα, έστω.
Δείξτε τους την δύναμη του κοινού.
Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας.Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις.
Λέμε όχι:Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής.Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ.Στην συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων.Στις εκπομπές – σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.
Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα.Κλείνουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου.Όλοι μας!

Το γκρίζο εκπαιδευτικό τοπίο δεν αλλάζει με ευχές. Χρειάζονται έργα (του Κ.Θεριανού)

Ο υπουργός Παιδείας κ. Στυλιανίδης εξήγγειλε τη δημιουργία 1233 νέων σχολείων μέχρι το 2010 με «βιοκλιματικές εγκαταστάσεις και σύγχρονο εξοπλισμό». Αποκάλεσε δε αυτό το νέο κτηριακό σχέδιο «έξυπνο σχολείο». Όμως, η πραγματικότητα προκαλεί επιφυλάξεις σε όσα ακούγονται. Διότι, λίγες μέρες πριν τις εξαγγελίες του υπουργού για τα «έξυπνα σχολεία» ψηφίστηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός του 2008, που προβλέπει μείωση των δαπανών για την παιδεία στο 3,09% του ΑΕΠ, έναντι 3,41% του 2004. Θέτουμε ως μέτρο σύγκρισης το 2004 όχι για να συγκρίνουμε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες ακολούθησαν επίσης πολιτική υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης, αλλά για να συγκρίνουμε την κυβέρνηση με τον …εαυτό της, καθώς το Μάρτιο του 2004 υποσχέθηκε ότι μετά από τέσσερα χρόνια (δηλαδή φέτος) οι εκπαιδευτικές δαπάνες θα έφθαναν το 5% του ΑΕΠ. Κάτι που δεν έγινε και η Ελλάδα βρίσκεται στην 25η θέση στις εκπαιδευτικές δαπάνες, στην Ευρώπη των «27». Η σχολική χρονιά ξεκίνησε με απώλεια 15.000 διδακτικών ωρών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, λόγω ελλείψεων σε διδακτικό προσωπικό. Οι ιδιωτικές δαπάνες των νοικοκυριών για εκπαιδευτικές υπηρεσίες το 2007 άγγιξαν τα 4,2 δισ. ευρώ. Οι ξένες γλώσσες και οι καλλιτεχνικές /αθλητικές δραστηριότητες των μαθητών έχουν εγκαταλειφθεί ουσιαστικά στα χέρια του ιδιωτικού τομέα. Η πρόσφατη έρευνα της ΓΣΕΕ κατέδειξε το μέγεθος των κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων στη χώρα μας. Ανάμεσα στα πολλά πολύτιμα ευρήματα της έρευνας είναι συγκλονιστικό το ότι περίπου το 60% του φτωχού πληθυσμού της χώρας μας δεν έχει κατορθώσει να φοιτήσει στο λύκειο!!! Το 40% περίπου των σχολικών κτηρίων είναι «υπέργηρα» ενώ στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης έχουμε σε μεγάλη έκταση το φαινόμενο της διπλοβάρδιας. Η προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος μέσα από τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) αφενός θα εκτοξεύσει το κόστος κατασκευής των κτηρίων σε μεγάλο ύψος και αφετέρου θα εισάγει την ωμή «επιχειρηματική κουλτούρα» στο χώρο του σχολείου, το οποίο θα λειτουργεί ως γκαράζ ή καφετέρια προκειμένου να ανταποκριθεί στα λειτουργικά του έξοδα και να έχει κέρδος η ιδιωτική επιχείρηση που το κατασκεύασε. Το γκρίζο εκπαιδευτικό τοπίο δεν αλλάζει ούτε με την ανάθεση της κατασκευής σχολικών κτηρίων στον ιδιωτικό τομέα, ούτε με τις νέες ονοματοθεσίες των σχολείων, που σε αρκετές περιπτώσεις θα θυμίζουν τους «λερούς, ασήμαντους δρόμους με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματα τους» της Πρέβεζας του Καρυωτάκη. Κοντολογίς, δεν αλλάζει μόνο με εξαγγελίες και χωρίς γενναία χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Όλοι θέλουμε τα «έξυπνα» σχολεία. Αρκεί να μην είναι «εικονικά»!!!

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ...ΚΟΛΛΗΜΕΝΗ ΑΛΛΑ...............

Για Θεσσαλονικεις!!!
You know you 're from Thessaloniki when...
You start your day with 'bougatsa' and chocolate milk.
It takes you 5 hours to drink one so-called 'instant' coffee.
You go out in the evenings even on weekdays, and it 's unthinkable to miss Saturday night out. You end your evening out with a 'patsas'.
On your birthday you get a 'bougatsa' with little candles on.
January 1st is the day of the 'bougatsa with the coin inside'.
You know the secret ingredient of 'taouk yoksou' but you won't tell your Athenian friends until after they 've tried.
Every word with the letter L inside betrays your origin: «Χαλλλαρά, φιλλλλαράκι»...
You experience mood swings depending on the performance of Aris, PAOK, and Iraklis.
You often have arguments with southerners regarding the use of genitive or accusative for the indirect object of some verbs. «Θα σε κανώ κεφτέδες, βρε»! (Actually, in ancient Greek you would use two accusatives for this one: It 's «ποιῶ τινά τί», so STFU.)
Athens is a country north of Libya.
The Metro is a legend for you, much like the bridge of Arta.
You know the difference between a 'souvlaki' and a 'kalamaki'.
Similarly, you know what a «γύρος-λαγάνα με πάπρικα-μπούκοβο» is.
You never have to set an appointment place when you 're about to meet some friends. You know it's Kamara.
'Frappé' coffee is an ancient-Greek-Orthodox invention that the rest of the world should be grateful for.
You find it difficult to live in a place where the horizon isn't met by the sea.
Your affirmative is «ναι για»!
Your negative is «γιοκ».
You think that you live in the most beautiful city in the world.
You think that the best beaches on Earth are in Chalkidiki .
You can always appreciate the joy of having a drink on a night out with some dear, old and true friends that never let you down and never forget you, no matter what place life has thrown you to.
The people you talk to look at you straight in the eyes.
You are sure that you have seen the most beautiful sunset from the port of your city.
You walk by the sea near the White Tower holding hands with your loved one.
You start off to the university in the morning but instead of that you end up in a café with your friends.
You end your statments with 'afou': «Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει, αφού»!
You know that the expression 'klain main' ain't German.
You are able to walk through the streets of Athonos in less than 60 seconds, while the rest of the suckers won't go past the restaurant owners.
During all times of day, you always find a 'moment' for a cup of coffee.
Your day starts with your morning cup of coffee (always at noon), then for a little ouzo in Athonos, then ouzo becomes shots in some bar, then you end up at the 'bouzoukia', and finally you buy bougatsa and milk and go to bed in the morning.
It takes your girlfriend about two hours to dress up and put on some make up just to go out and get a newspaper.
Everything with a triangular shape is edible, as long as it's from 'Elenidis' (σ.σ . τρίγωνα Πανοράματος ;)
Dinner reservations are always made after 10 pm.Words like 'demek' and 'kagouras' are part of your verbal arsenal.
You write 'Thessaloniki' with double S but pronounce it with double L.
You know that there are bougatsa fillings other than custard.
It's more likely that you 're looking for a taxi ride at 4 am rather than midnight.
You insist on calling the streets 'Antheon' and 'Nea Egnatia' instead of 'Papandreou' and 'Karamanli'.
You set up an appointment with your friends at 8 pm and the first one arrives at 8:30.
Just to be on the safe side, you double-check if PAOK, Aris or Iraklis are playing before getting into the city traffic.
You go to any restaurant and expect the desserts and fruit to be free of charge.
Alternatively, breakfast is a koulouri from the guy on the corner of Tsimiski & Aristotelous.

Καλή χρονιά. Χρόνια Πολλά !!!!

Καλή χρονιά. Χρόνια πολλά με υγεία, ευτυχία, παγκόσμια ειρήνη και ….οτιδήποτε άλλο μπορεί να με βγάλει Star Hellas.
Επιστρέψαμε στη δουλειά, στη ρουτίνα, μαζέψαμε τα χριστουγεννιάτικα στολίδια και κλειστήκαμε στο σπίτι για να κάνουμε και λίγη οικονομία μιας και ο μισθός-δώρο-επιδόματα-χαρτζιλίκι έχουν κάνει φτερά.
Η Θεσσαλονίκη μια κούκλα. Φώτα, μουσική, κόσμος και κίνηση. Άκουσα τόσα κορναρίσματα και απότομα φρεναρίσματα που το κατά-ευχαριστήθηκα. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα πραγματικά να ευχαριστήσω τον φανταστικό τύπο και καταπληκτικό οδηγό που σταμάτησε στο φανάρι δεξιά μας και μόλις άναψε το πρασινάκι και ξεκινήσαμε (ευθεία) ξαφνικά θυμήθηκε ότι δεν είχε βάλει ζελέ στο μαλλί και έστριψε αριστερά χουφτώνοντας προκλητικά τη μπροστινή μας μάσκα. Βέβαια όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις…σεξουαλικής κακοποίησης, σηκώθηκε και έφυγε χωρίς να μας δώσει την ευκαιρία να του ζητήσουμε το τηλέφωνο μπας και …συνεχιστεί η σχέση.
Πέρα από τέτοια περιστατικά όμως, όλα τα άλλα καταπληκτικά. Το COSMOS, αυτή η πόλη με το δικό της ωράριο και ρυθμό, απίστευτη. Φύγαμε με τις καλύτερες εντυπώσεις, την εμπειρία πολλών ταινιών (My Blueberry Nights, I am a Legend, American Gangster, Το κυνήγι του θησαυρού) και πολλές σακούλες με ρούχα και όχι μόνο.

Carousel -Cosmos- Thessaloniki

Ας μη μιλήσουμε για φαγητό (μεζεδάκια) και μπαράκια γιατί το ποστ θα φτάσει τις 10 σελίδες.
2 διήμερα ταξιδάκια στη Δράμα και ήταν αρκετό για να ζήσουμε και την εμπειρία του να ξυπνάς σε ένα χιονισμένο τοπίο, να πίνες καυτό καφέ μπροστά στο τζάκι και να αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν μέχρι τις 2 να προλάβεις να παίξεις και trivial και taboo. Μιλάμε για μεγάλο άγχος.

Ονειρούπολη -Δράμα

Κάποια στιγμή βέβαια φτάνει και η ώρα να φύγεις. Μαζεύεις τις 4 βαλίτσες. Νόμος να είναι πάντα διπλάσιες από ότι όταν πας επάνω, χαιρετάς συγγενείς και φίλους, πατάς τα κλάματα μόλις αρχίζει να σε παρακαλεί ο ανιψιός να μείνεις γιατί θα του λείψεις και γιατί μισεί το νησί (μαζί σου Γιώργο!!!) και ξεκινάς για το αεροδρόμιο. Εκεί πια έχεις ήδη φύγει και αρχίζει ο Γολγοθάς και το άγχος. Έχεις ήδη ξαναμπεί στο λούκι. Πρώτη ανησυχία, να περάσεις τον περιφερειακό χωρίς να τρακάρεις μια που έχει τόση ομίχλη που δεν βλέπεις ούτε το καπό του αυτοκινήτου. Δεύτερη, να πετάξει το αεροπλάνο (είπαμε, ομίχλη), Τρίτη, να μην πέσει το αεροπλάνο (πάντα υπάρχει αυτή η μία πιθανότητα στο εκατομμύριο). Τέταρτη, μαζί με εσένα να φτάσουν και οι βαλίτσες σου (και ειδικότερα το ψυγειάκι με τα κρέατα. Τζάμπα τα πλήρωσε η μαμά?). Πέμπτη, να μην έχει τρακάρει κανένας το σταθμευμένο στο αεροδρόμιο αυτοκίνητο. Έκτη, να μην έχει μείνει από μπαταρία το αυτοκίνητο. Έβδομη, να μην έχει πλημμυρίσει το σπίτι (γιατί και να είχε πλημμυρίσει ποιος θα σε ειδοποιούσε?). Όγδοη, να έχουν επιζήσει τα γατάκια που με τόσο κόπο μεγάλωνες και τα έχεις αφήσει στους (ευτυχώς πολύ καλούς) γείτονες. Ε, εάν μετά από αυτό το άγχος δεν έχεις πάθει έμφραγμα και δεν σου έχει συμβεί τίποτα από τα παραπάνω, μπορείς να πεις ότι η χρονιά θα πάει καλά, αδειάζεις βαλίτσες, βάζεις το καλό σου …χαμόγελο και πας στη δουλειά να πεις καμιά πενηνταριά φορές την ίδια ευχή «ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ». Welcome 2008.

ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΡΙΟ....

Χρόνια πολλά. Καλά Χριστούγεννα. Δεν ξέχασα το blogάκι μου απλά...επέστρεψα!!!! Επιστροφή στις ρίζες. Επιστροφή στην πατρίδα. Επιστροφή...στην κίνηση (μεγάλο πρόβλημα αλλά θα λυθεί με το μετρό -με το είπαν για. Ψεμματα λες να με είπαν? χαχα). Επιστροφή στην οικογένεια (τα ανήψια πανέμορφα) Επιστροφή στα φωτα και τα τραγούδια (Χριστουγεννιάτικα εννοώ όχι ...πότε βούδας πότε κούδας) Επιστροφή γενικώς. Πιάσαμε χιονάκι (στην Δράμα το έστρωσε κανονικά -το σπίτι που έχω φωτο σε άλλο ποστ δεν φαινόταν απο το χιόνι), πήγαμε σινεμά (στην golden αίθουσα παρακαλώ, με το κοκτέιλ μας και την πολυθρόνα κρεβάτι -καλά μη νομίζετε, πρώτη και τελευταία φορά, έτσι για την εμπειρία επειδή είναι γιορτές. Δεν είμαι γιάπισα εγώ), φαγητό (αυτό το έχουμε καθημερινά αλλά είναι πολύ πιο νόστιμο όταν μαγειρεύουν άλλοι (δεν είμαι απο τα άτομα που πιστεύουν οτι όλα είναι πιο νόστιμα εαν κουραστεις για να τα φτιάξεις). Και τέλος αγορά...δώρα και ψώνια. Για να το πω και καθαρά Θεσσαλονικιώτικα ...ψωνίστηκα!!!
Αυτά μέχρι σήμερα. Μόλις ξαναπετύχω υπολογιστή θα γράψω τα υπόλοιπα. Με το καλό να μας μπει ο νέος "έτος." Χρόνια πολλά!!!!